متاستاز سرطان سینه به مغز: درمان با روش‌های تهاجمی و غیرتهاجمی

متاستاز سرطان سینه به مغز زمانی اتفاق می افتد که سلول‌های سرطانی پستان به مغز می‌رسند. این حالت همچنین می‌تواند به عنوان متاستاز های مغزی شناخته شود. شما همچنین ممکن است این نوع متاستاز را به نام‌های سرطان متاستاتیک پستان، متاستاز، سرطان پیشرفته پستان، تومورهای ثانویه، ثانویه‌ها یا مرحله 4 سرطان سینه، بشنوید.

هدف از درمان، کنترل و کاهش سرعت متاستاز سرطان سینه در مغز، تسکین علائم و ایجاد بهترین کیفیت زندگی تا جایی که ممکن است، می‌باشد. سرطان سینه ثانویه در مغز همانند سرطانی که در مغز آغاز شده است، نمی‌باشد. پس به درمان جدی و مناسب خودش نیاز دارد. انتخاب بهترین درمان می‌تواند تأثیر بسزایی در بهبود هر چه سریع‌تر بیمار داشته باشد.

دکتر مرادی، متخصص جرای مغز و اعصاب، با تجربه و مهارتی که در تشخیص و درمان تومورهای مغزی دارد، قادر است شما را در درمان این بیماری با بهترین و مؤثرترین روش‌ها راهنمایی کند. برای رزرو وقت ملاقات با دکتر مرادی می‌توانید با شماره تلفن 02833235232 - 09192810165 تماس حاصل فرمایید.

درباره تومورهای مغزی ثانویه چقدر می دانید؟


هنگامی که سرطان به مغز متاستاز می‌دهد، این حالت سرطان ثانویه نامیده می‌شود. جایی که سرطان آغاز می‌شود، سرطان اولیه نامیده می‌شود. اگر برخی از سلول‌ها از سرطان اولیه جدا شوند، می‌توانند از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی به قسمت دیگری از بدن حرکت کنند، جایی که می‌توانند یک تومور جدید ایجاد کنند. این یک سرطان ثانویه نامیده می‌شود.

سرطان‌های ثانویه چه مشکلاتی می‌توانند در مغز ایجاد کنند؟


تومورها در مغز شما می‌توانند مشکلاتی در عملکرد مغز را ایجاد کنند که این حالت می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند موارد زیر گردد:

  • سر درد
  • استفراغ
  • تشنج
  • تغییرات رفتاری
  • تغییر در گفتار
  • دشواری در هماهنگی حرکات

این حالت می‌تواند کیفیت زندگی شما را تحت تأثیر قرار دهد و شما ممکن است متوجه شوید که شما نیاز به کمک افراد دیگر برای انجام کارهای روزمره دارید. درمان ممکن است به کنترل سرطان و / یا از بین بردن برخی از این علائم کمک کند.

تشخیص


شما ممکن است نیاز به انجام یک یا چند تست زیر داشته باشید:

  • معاینه فیزیکی توسط پزشک برای آزمایش قدرت عضلانی، چشم‌ها و زمان واکنش شما
  • سی تی اسکن
  • ام آر آی
  • بیوپسی (برداشتن مقداری از توموریا کل تومور برای دیدن اینکه آیا مشکل سرطان وجود دارد یا خیر)

سابقه پزشکی و اسکن مغز معمولاً یک ایده مشخص در مورد اینکه آیا شما به سرطان ثانویه مبتلا هستید یا خیر می‌دهد. بنابراین شما ممکن است نیاز به بیوپسی نداشته باشید.

متاستاز سرطان سینه به مغز چگونه درمان می‌شود؟


درمان سرطان ثانویه پستان در مغز می‌تواند به تنهایی و یا به صورت ترکیبی از موارد زیر انجام گردد.

در هنگام تصمیم گیری درمورد بهترین روش برای درمان، تیم متخصص شما موارد زیر را در نظر خواهد گرفت:

  • تعداد تومورهای شما چقدر است
  • تومور کدام بخش مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد
  • آیا سرطان به جاهای دیگر بدن گسترش یافته است؟
  • هر گونه علائمی که بروز می‌کند
  • چه درمانی در گذشته داشته‌اید؟
  • ویژگی‌های سرطان
  • آیا در دوران یائسگی بوده‌اید
  • سلامت عمومی

پزشک متخصص شما باید در خصوص هر توصیه‌ای با شما مشورت نماید و به خواسته‌های بیمار توجه داشته باشد. پزشک با شما درباره گزینه‌های درمانی صحبت می‌کند، هدف درمان را توضیح می‌دهند و به شما کمک می‌کند تا مزایای بالقوه درمان را در برابر عوارض جانبی احتمالی بدانید.

رادیوتراپی

درمان رادیوتراپی تومورهای مغزی شایع‌ترین درمان برای سرطان ثانویه پستان در مغز است. این نوع درمان شامل استفاده از اشعه ایکس با انرژی بالا برای از بین بردن سلول‌های سرطانی است.

پرتودرمانی کامل مغز

اگر چندین بخش از سرطان ثانویه در مناطق مختلف مغز وجود داشته باشند یا اگر بیماری باشد که مننژها (پوشش مغز) را درگیر کرده باشد، ممکن است که رادیوتراپی برای کل مغز انجام شود.

رادیو سرجری استریوتاکتیک که همچنین به عنوان رادیوتراپی استریوتاکتیک شناخته می‌شود

رادیوتراپی بسیار دقیق ممکن است برای افرادی که دارای تعداد محدودی از سرطان‌های کوچک ثانویه در مغز هستند در نظر گرفته شود. این روش اجازه می‌دهد تا دوزهای بالایی از پرتو با دقت بسیار زیاد و آسیب کمتری به بافت اطراف منتقل شوند. همچنین ممکن است در ترکیب با عمل جراحی یا رادیوتراپی کل مغز انجام شود. رادیوتراپی استریوتاکتیک همچنین ممکن است سایبرنایف یا گاما نایف نیز نامیده شود، که نام دستگاههای رادیوتراپی هستند. این نوع درمان‌ها تخصصی هستند که فقط در برخی از مراکز در دسترس می‌باشند. تیم متخصص می‌تواند به شما بگوید که ممکن است انجام درمان رادیوتراپی برای شما مفید واقع می‌شود یا خیر.

عمل جراحی

اگر چه عمل جراحی سرطان ثانویه پستان را در مغز درمان نخواهد کرد، گاهی اوقات متخصص شما ممکن است نظر متخصص جراح را بخواهد. عمل جراحی بیشتر زمانی انجام می‌شود که یک یا چند منطقه سرطان ثانویه در مغز وجود داشته باشند که توسط متخصص جراح قابل دسترسی هستند. عمل جراحی ممکن است برای کاهش فشار بر مغز نیز استفاده شود.

درمان‌های هدفمند (بیولوژیکی)

درمان‌های هدفمند استفاده از یک گروه از داروهایی است که رشد و گسترش سرطان را متوقف می‌کنند. این داروها پروسه‌ها در سلول‌هایی که باعث رشد سرطان می‌شوند را مورد هدف قرار می‌دهند.

هورمون (اندوکرین) درمانی

هورمون درمانی برای درمان سرطان‌های پستان که گیرنده مثبت استروژن هستند (ER +) مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای تشخیص ER +، از نمونهٔ بیوپسی یا جراحی برای سرطان سینه اولیه استفاده می‌شود. اگر بیوپسی از سرطان سینه ثانویه در مغز داشته باشید، این آزمایش برای تشخیص ER + انجام می‌شود.

شیمی درمانی

شیمی درمانی با هدف تخریب سلول‌های سرطانی با استفاده از داروهای ضد سرطان (که همچنین داروهای سیتوتوکسیک نامیده می‌شوند) انجام می‌گیرد و گاهی اوقات برای درمان سرطان ثانویه سینه در مغز استفاده می‌شود. اگر شیمی درمانی یک گزینه باشد، تیم متخصص در این خصوص با شما مشورت خواهند کرد.

مراقبت‌های تسکین دهنده و حمایتی

مراقبت‌های تسکین دهنده و حمایتی بر کنترل نشانه‌های بیماری و حمایت از آن تمرکز دارند. این بخش بسیار مهم مراقبت و درمان بسیاری از افراد مبتلا به سرطان ثانویه سینه است و می‌تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی فرد و خانواده‌های او را بهبود بخشد. مراقبت‌های تسکین دهنده معمولاً با درمان پایانی عمر همراه است. با این حال، افراد در معرض این بیماری در هر مرحله از بیماری خود، علاوه بر درمان پزشکی، برای کمک به جلوگیری و از بین بردن علائمی مانند درد و خستگی، برای این نوع مراقبت‌ها ارزش قائل هستند. همچنین این نوع مراقبت‌ها می‌توانند به تاثیرات احساسی، اجتماعی و معنوی ناشی از سرطان ثانویه پستان کمک کنند.

نحوه مدیریت علائم و عوارض ثانویه سرطان پستان مغزی


علائمی که همراه با متاستاز سرطان سینه به مغز، بروز پیدا می‌کنند باید کنترل شوند. نحوه مدیریت و کنترل این علائم عبارت است از:

تشنج یک دوره کوتاه مدت فعالیت غیرطبیعی در مغز است. معمولاً فرد آگاهی خود را از دست می‌دهد و عضلاتش حرکت می‌کنند. این حالت می‌تواند بدون هشدار اتفاق بیفتد و ممکن است بسیار ترسناک به نظر برسد. تشنج ممکن است بدون حرکت زیاد اتفاق بیفتد - در عوض، فرد ممکن است به فضا خیره شود یا نتواند صحبت کند. گاهی اوقات فقط دست یا پا به حرکت در می‌آیند که این یک تشنج جزئی است.

اکثر تشنج‌ها به سرعتتم می‌شوند ما و لزوماً یک مورد اورژانسی پزشکی نیستند. با این حال علت‌های مختلفی برای بروز تشنج وجود دارند، به همین دلیل اگر تشنج در شما شروع شد، باید این مورد را به پزشک خود بگویید. انواع تشنج معمولاً می‌توانند با دارو کنترل شوند.

اگر احساس تهوع یا استفراغ (احساس بیماری دارید) ممکن است به علت سرطان سینه ثانویه در مغز یا جاهای دیگر بدن، درمان آن یا عوارض جانبی مانند اضطراب باشد. در بیشتر موارد، تهوع و استفراغ می‌تواند تحت کنترل قرار گیرد و با داروهای ضد تهوع و استفراغ، استروئیدها و یا بنزودیازپین ها (داروهایی که بر مغز و اعصاب اثر می‌گذارند تا اثر آرام بخشی ایجاد کنند) درمان گردد. مهم است که پزشک علت اصلی را تشخیص دهد تا این بیماری بتواند به طور مؤثر مدیریت شود.

شما می‌توانید به تیم متخصص یا مراقبت کمک کنید که تصمیم بگیرد بهترین شیوه درمان چیست. این کار با نگهداری سوابق علل تهوع و استفراغ و یا زمان بروز این بیماری انجام می‌گیرد.

ممکن است سر درد داشته باشید که به علت افزایش فشار داخل مغز ناشی از ناحیه (های) سرطان ثانویه سینه رخ می‌دهد. این ممکن است متفاوت با سردردی باشد که قبلاً داشته‌اید (سر درد ممکن است بدتر شود، روزها ادامه پیدا کند یا به طور کامل از بین نرود). بیشتر درد می‌تواند از بین برود یا کنترل شود. هنگامی که درد تحت کنترل است، بسیاری از مردم احساس اضطراب کمتری می‌کنند و می‌توانند غذا بخورند و بخوابند.

انواع مختلفی از وش های رتسکین درد وجود دارد و اغلب ترکیبی از داروها مورد نیاز است. بسیار مهم است که درد به طور مرتب توسط پرستار یا پزشک ارزیابی شود تا مطمئن شوید که تحت کنترل است.

افراد مبتلا به سرطان پستان خطر ابتلا به لخته شدن خون را دارند. خطر لخته شدن خون در صورت وجود سرطان و به دلیل بعضی از درمانها برای سرطان پستان بالاتر است. شما ممکن است در معرض خطر ابتلا به نوعی از لخته شدن خون باشید که به عنوان یک ترومبوز ورید عمقی یا DVT شناخته می‌شود. افراد مبتلا به DVT در معرض خطر آمبولی ریوی هستند. این زمانی است که بخشی از لخته خون جدا می‌شود و به سمت ریه حرکت می‌کند. لخته‌های خون می‌توانند مضر باشند، اما قابل درمان هستند بنابراین مهم است که در اسرع وقت علائم گزارش شوند.

اگر هرکدام از علائم زیر را مشادهده کردید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

  • درد، قرمزی / تغییر رنگ، گرما و تورم ساق پا، پا یا ران.
  • تورم، قرمزی یا حساسیت که در آن یک خط مرکزی برای اعمال شیمی درمانی وارد شده است، به عنوان مثال در ناحیه بازو، قفسه سینه یا گردن.
  • تنگی نفس.
  • سفت شدن در قفسه سینه.
  • سرفه بدون دلیل (ممکن است خون سرفه کنید)

 متاستاز لپتومننژال چیست؟


متاستاز لپتومننژال (همچنین به عنوان مننژیت کارسینوماتوز شناخته می‌شود) هنگامی ایجاد می‌گردد که سرطان سینه ثانویه به غشاء (بافت‌های) اطراف مغز و نخاع گسترش می‌یابد. لپتومننژها دو لایه درونی هستند.

علائم متاستاز لپتومننژال شبیه به سرطان پستان ثانویه در مغز است، اما ممکن است تشخیص سخت‌تر و بیماری غیر آشکارتر باشد. این متاستاز معمولاً پس از یک اسکن ام آر آی تشخیص داده می‌شود، اما شما می‌توانید یک پانکچر کمری (یک سوزن به داخل ستون فقرات وارد می‌شود) برای گرفتن نمونه‌ای از مایع برای آزمایش در زیر میکروسکوپ انجام دهید. این مایع در واقع مایع مغزی نخاعی، یک مایع روشن است که اطراف مغز و نخاع قرار دارد و از آن‌ها حمایت می‌کند.

درمان معمولاً شامل استفاده از استروئیدها، پرتودرمانی و / یا شیمی درمانی است. شیمی درمانی ممکن است با استفاده از یک روش به نام شیمی درمانی اینتراتکال انجام شود. این درمان، داروها را به طور مستقیم به مایع اطراف مغز و نخاع برای درمان سرطان هدایت می‌کند. مانند سرطان سینه ثانویه که در سایر نقاط مغز رخ می‌دهد، مراقبت‌های حمایتی و تسکین دهنده بخش مهمی از درمان هستند و می‌تواند کیفیت زندگی بیماران و خانواده‌هایشان را بهبود ببخشد.

پیش آگهی چیست؟


بسیاری از مردم می‌خواهند بدانند که از زمانی که به آنها گفته شود که سرطان سینه ثانوی در مغز دارند، چقدر طول می‌کشد تا زنده بمانند. با پیشرفت درمان، پس از تشخیص سرطان پستان ثانویه، مردم بیشتر و بیشتر طول عمر می‌کنند. با این حال، امید به زندگی به سختی پیش بینی می‌شود زیرا مورد هر فرد متفاوت است و هیچ دو نوع سرطان یکسان نیستند. پزشک متخصص می‌تواند درباره احتمال پیشرفت سرطان ثانویه سینه با شما صحبت کند. شما ممکن است از این که پاسخ آنها مبهم است نگران شوید، اما امکان پیش بینی دقیق پاسخ هر فرد به درمان وجود ندارد.