متاستاز سرطان ریه به مغز، یکی از شایع ترین موارد گسترش سرطان ریه

سرطان ریه

سرطان ریه در حدود 40 درصد موارد که در آن متاستاز (metastasis) رخ داده است، به مغز گسترش می‌یابد. متاستاز، اصطلاحی پزشکی است که برای توصیف سرطان که فراتر از تومور اولیه به یک سیستم اندام فاصله‌دار و متفاوت گسترش یافته، استفاده می‌شود. با سرطان ریه، این مرحله 4 بیماری در نظر گرفته می‌شود. پیش‌بینی سرطان‌های ریه متاستاز به مغز برای افراد متغیر است. بر خلاف بسیاری از داروهای شیمی درمانی، برخی از درمان‌های مورد هدف جدیدتر برای سرطان ریه قادر به نفوذ به مانع خون مغزی هستند و می‌توانند به مبارزه با تومورهای ریه که به مغز گسترش یافته‌اند کمک کنند. گزینه‌های جدید برای کسانی که فقط چند متاستاز به مغز دارند (که گاهی اوقات با عنوان oligometastases تعریف می‌شود) وجود دارد.

هنگامی که متاستاز در افراد مبتلا به سرطان ریه رخ می‌دهد، غده‌ی بدخیم ثانویه "سرطان مغز" در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه "سرطان ریه متاستاز به مغز" یا "سرطان ریه با متاستازهای مغزی" است. در مقابل، اصطلاح سرطان مغز برای آن دسته از تومورهایی استفاده می‌شود که از مغز به عنوان غده‌ی بدخیم ابتدایی به جای ثانویه آغاز می‌شود.به عبارت دیگر، اگر شما نمونه‌ای از سلول‌های سرطانی مغز را گرفته‌اید، آنها سلول‌های سرطانی ریه هستند، نه سلول‌های سرطانی مغز.

برخی از بیماران مبتلا به سرطان ریه گمان می‌برند که هرگونه سر درد ممکن است نشان دهنده متاستاز سرطان به مغز باشد. لازم است بدانید با وجود این که سر درد می‌تواند یکی از علائم این عارضه باشد ولی لزوماَ اینطور نیست. در این هنگام مراجعه به پزشک متخصص بهترین و مطمئن‌ترین راه است. دکتر مرادی، متخصص متبحر جراحی مغز و اعصاب  آماده ارائه راهنمایی‌های لازم در این خصوص به بیماران و همراهی آنان در تمامی مراحل تشخیص و درمان بیماری است. برای رزرو وقت می‌توانید با شماره تلفن 02833235232 - 09192810165 تماس حاصل فرمایید.

علت متاستاز سرطان ریه به مغز 


علت متاستاز سرطان ریه به مغز

سلول های سرطانی ریه که زیر یک میکروسکوپ قابل مشاهده هستند و توسط تکنیکی که فلو سایتومتری نامیده می‌شود قابل تشخیص هستند، از تومور اولیه جدا می‌شوند و وارد سیستم گردش خون می‌شوند. سیستم ایمنی بدن برای از بین بردن این سلول‌های سرطانی کوچ کننده آغشته به خون تلاش می‌کند. با این حال، اگر تعداد سلول‌های سرطانی بسیار بالا شود، سیستم ایمنی ممکن است از این سلول‌ها سراسر پوشیده شده و یا دارای قدرت تحمل شود. دانشمندان معتقدند سلول‌های تومور در حال گردش از جریان خون یا سیستم لنفاوی برای دسترسی به اندام‌های دیگر استفاده می‌کنند، در ابتدا کوچ کرده و وارد ریه‌ها می‌شوند، سپس به سمت اندام‌های دیگر و به ویژه مغز حرکت می‌کنند.بعضی از دانشمندان معتقدند سلول های سرطانی ممکن است از محل سرطان اولیه جدا ‌شوند، در حالی که سرطان هنوز در مراحل اولیه است. تحقیقات نشان می‌دهند که این سلول‌های متحرک (سلول‌های تومور در حال گردش) از خون یا لنفاوی خارج می‌شوند و وارد قسمت دیگری از بدن می‌شوند. در یک اندام جدید، تومور ممکن است در حالت خواب و یا به سرعت در حال بزرگ شدن باشد و باعث ایجاد علایم جدید قابل مراجعه به محل جدید متاستاز می‌شود. رشد تومورهای متاستاتیک اغلب مستقل از محل اولیه سرطان است که تومورها از آن سرچشمه می‌گیرند.در برخی موارد، روند گسترش تومور و رشد در اندام متاستاتیک به سرعت رخ می‌دهد. از آنجایی که خون از ریه‌ها به طور مستقیم به مغز جریان می‌یابد، سرطان ریه قادر به گسترش سریع آن به مغز است. گاهی اوقات این اتفاق می‌افتد به طوری که متاستاز مغز قبل از سرطان اولیه ریه یافت می‌شود.

علائم انتشار سرطان ریه به مغز


علائم انتشار سرطان ریه به مغز

متاستاز مغزی ممکن است با سرطان‌های ریه سلول کوچک یا سرطان‌های ریه سلول غیر کوچک رخ دهد.سرطان‌های ریه سلول کوچک اغلب در مراحل اولیه تشخیص دشوار هستند و در نتیجه ممکن است حتی قبل از تشخیص به مغز گسترش یابند. سرطان ریه سلول غیر کوچک نیز می‌تواند به مغز گسترش یابد، اما بعد از آنکه تومور اولیه تشخیص داده شد، بعد از آن در مرحله بیماری قرار می‌گیرد.علائم می‌توانند بر اساس نوع سرطان ریه و جایی که متاستازها در مغز رخ می‌دهند، متفاوت باشند.به طور ناامید کننده، یک سوم از افراد مبتلا به سرطان مغزی ثانویه، هیچ نشانه‌ای ندارند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، آنها معمولا شامل موارد زیر می‌باشند:

  • سر درد
  • خستگی
  • از دست دادن تعادل
  • تهوع و استفراغ
  • مشکل در راه رفتن
  • از دست دادن هماهنگی
  • مشکلات گفتاری
  • تغییرات دید، از جمله از دست دادن دید و یا دوبینی
  • ضعف محیطی (در یک طرف بدن رخ می‌دهد)
  • از دست دادن حافظه
  • تغییرات شخصیتی
  • تشنج

تشخیص


اگر پزشک شما مشکوک باشد که سرطان ریه شما به مغزتان گسترش یافته است، آزمایش‌های تصویربرداری نظیر توموگرافی کامپیوتری (CT scan) را تجویز خواهد کرد که از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر تشخیصی یا رزونانس مغناطیسی استفاده می‌کند و تصویربرداری (MRI) که با امواج مغناطیسی مشابه است. در حالی که ام آر آی دقیق‌تر در نظر گرفته شده است، ممکن است در افرادی که دارای ایمپلنت‌های فلزی خاص هستند (از جمله دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب غیر ایمن) استفاده نشود.نوع دیگری از ابزار تصویربرداری برش‌نگاری با گسیل پوزیترون (PET scan) است که قادر است بین متابولیسم سلولی طبیعی و آنهایی که بیش از حد فعال ظاهر می‌شوند (مانند سلول‌های سرطانی) تفاوت قائل ‌شود. اگر یک ضایعه مشکوک پیدا شده است اما تشخیص قطعی نیست، ممکن است نمونه برداری از بافت برای به دست آوردن نمونه بافت برای ارزیابی انجام شود.

تومورهای مغزی متاستاتیک گسترش یافته از ریه چطور درمان می‌شوند؟


تومورهای مغزی متاستاتیک گسترش یافته از ریه چطور درمان می‌شوند؟

درمان متاستازهای مغز بستگی به عوامل متعددی دارد که شامل مقداری از مغز که درگیر است و سلامت کلی شما می‌شود.اگر متاستازهای مغزی گسترده هستند، درمان بر روی کنترل علائم و عوارض به منظور بهینه‌سازی کیفیت زندگی متمرکز است. اگر تنها چند متاستاز وجود داشته باشد، درمان موضعی برای از بین بردن متاستاز به طور کامل اغلب دنبال می‌شود.استروئیدها مانند دکادرون (دگزامتازون) ممکن است برای کنترل هر گونه تورم مغز استفاده شوند، در حالی که داروهای ضد تشنج می‌توانند میزان بروز و شدت تشنج را کاهش دهند. درمان‌های دیگر می‌توانند به درمان‌های عمومی برای مرحله 4 سرطان ریه، درمان‌های متاستاز گسترده مغزی و درمان‌های موضعی برای oligometastases تقسیم شوند.درمان‌های عمومی برای سرطان در هر کجا که وجود دارد ممکن است شامل موارد زیر باشند:

شیمی درمانی

بسیاری از داروهای شیمی درمانی در درمان متاستازهای مغزی به علت وجود مانع خون مغزی، شبکه‌ی سفت مویرگها که به منظور حفظ سموم (از جمله داروهای شیمی درمانی) خارج از مغز بکار می‌روند، بی‌اثر هستند. با این حال، شیمی درمانی ممکن است اندازه تومورها در ریه را کاهش دهد و بنابراین توانایی آنها در گسترش آن به مغز را محدود می‌کند.

درمان هدفمند

داروهای هدفمند برای جهش EGFR، بازسازی ALK، بازسازی ROS1 و موارد دیگر گاهی اوقات می‌توانند قادر به نفوذ به مانع خون مغزی باشند. بعضی از داروهای جدیدتر به نظر می‌رسد در این زمینه موثرتر باشند. این داروها مانند شیمی درمانی همچنین تومور اولیه را کنترل می‌کنند و بنابراین توانایی آن را در گسترش به مغز محدود می‌کنند.

ایمونوتراپی

هنوز هم برای دانستن زیاد خیلی زود است (اولین داروهای ایمونوتراپی برای سرطان ریه در سال 2015 تأیید شد)، اما سه داروی ایمونوتراپی که برای سرطان ریه تایید شده است نشان دهنده توانایی آنها در کاهش متاستازهای مغزی است. برای برخی افراد، این داروها منجر به کنترل هر دو متاستاز و پاسخ بادوام به سرطان به طور کل شده است.درمان‌هایی که بویژه متاستازهای مغز را اصلاح می‌کنند، اما برای درمان متاستازهای گسترده طراحی شده‌اند.

پرتودرمانی کامل مغز

اگر چندین متاستاز مغزی وجود داشته باشد (مراکز سرطان در تعریف این متفاوت هستند و تعداد ممکن است بیش از 3 تا بیشتر از 20 باشد)، رادیوتراپی کل مغز به طور معمول توصیه شده است. تابش کامل مغز ممکن است انتخاب خوبی برای کسانی که علائم مربوط به متاستاز مغز را دارند و یا در معرض خطر عوارضی مانند سکته مغزی هستند، باشد. همچنین می‌تواند پس از جراحی برای کاهش گسترش بیشتر سرطان استفاده شود. در حالی که برای درمان سرطان طراحی نشده است، حداقل 50 درصد از افرادی که تحت پرتودرمانی کل مغز قرار می‌گیرند، متوجه برخی بهبودی در علائمشان خواهند شد. عوارض جانبی رایج می‌توانند شامل از دست دادن حافظه (به ویژه حافظه کلامی)، راش پوستی و خستگی باشد. آنکلوژیست‌های پرتو اغلب داروهایی را پیشنهاد می‌کنند که به نظر می‌رسد اختلال شناختی مرتبط با این درمان را کاهش می‌دهند.

گزینه‌های درمان متاستاتیک خاص عبارتند از :


رادیو تراپی استرئوتاکتیک

این روش که همچنین با عنوان جراحی تشعشعی استریوتاکتیک SBRT شناخته شده است، این نوع تابش با دوز بالا است که به یک منطقه خاص مغز داده می‌شود. از آنجا که تابش هدفمند است، عوارض جانبی به طور معمول کمتر شدید هستند و میزان زنده ماندن بهتر را نسبت به درمان کامل مغز ارائه می‌دهند. این فرم پرتو درمانی معمولا برای افرادی که دارای سه تومور یا کمتر هستند بکار گرفته می‌شود، گرچه برخی افراد این درمان را برای تا 20 تومور داشته‌اند.

پروتون درمانی

پروتون درمانی در شیوه‌ای مشابه SBRT استفاده می‌شود و در تلاش برای ریشه کن کردن متاستازهای موجود استفاده می‌شود.

جراحی

جراحی

جراحی به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما اگر یک یا چند تومور که به آسانی قابل دسترسی هستند وجود داشته باشند و نشانه‌هایی از سرطان در جای دیگری وجود ندارد، ممکن است یک گزینه باشد. جراحی ممکن است شامل حذف کامل تومور یا حذف جزئی برای از بین بردن علائم باشد. پرتو کامل مغز به طور معمول دنبال می‌شود. تومورهای سلول کوچک به تنهایی برای پرتو درمانی واکنشی‌تر هستند.اگر گزینه‌های مختلف درمان ناکارآمد باشند، ممکن است مراقبت‌های تسکین دهنده برای ارائه تسکین و کاهش استرس همراه با تشخیص پایانی استفاده شوند. این ممکن است شامل استفاده از داروهای مسکن، درمان فیزیکی و کار درمانی یا درمان‌های مکمل برای افزایش راحتی و بهبود کیفیت زندگی باشد.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."